Fotoğraflar

Fotoğraflar için

Hikayem Paramparça- Emrah Serbes

Afilli Filintalar ve bir dergi için yazdığı cümle, yazı ve öykülerden oluşan kitabın gün yüzü görmemiş yeni bir hikayesi de var. Adı "Galip İşhanı".  Ayrıca kitapta yazıların arasına serpiştirilmiş fotoğraflar var. Beğenerek bir çırpıda okudum. Fakat kitap kapağını pek sevmedim.

Silver Linings Playbook (2012)- David O. Russell

O şimdilik bir Oscar adayı. En iyi film dalında. Moda deyimle “keyifli” bir film.

 Karakterlerimiz bir takım zorlu yaşantılardan sonra azıcık kafayı sıyırmışlar yaniii bir takım psikolojik sorunlar yaşamaktadırlar. Bradley Cooper’ın oynadığı Pat, karısı ile ilgili yaşananlardan sonra yattığı hastaneden çıkar. Ailesinin evine yerleşir. Karısını hala unutamamıştır ve çevresine uyum sağlayamamaktadır. Pat’ın babası acayip bir karakterdir. Futbol fanatiğidir. Öyle ki maçların oynandığı stadyuma saldırganlığı nedeniyle alınmamaktadır. Filmin kilit noktalarından birini oluşturan maçlar için bahse girme durumunu da baya bir abartmıştır. Ve kendisini Robert De Niro canlandırmaktadır. Jennifer Lawrence - ayrı bi beğeniyorum- ise kocasını kaybettiği için dengesini de kaybetmiştir ve bir dans yarışması için hazırlık yapmaktadır. Bu iki dengesizin yolları sokakta koşarken kesişir. Bir takım çıkar ilişkileri falan derken olay romantik komediye bağlanır. Haa bence Oscar alamaz ama fena bir film değil.

Argo (2012)- Ben Affleck

Şimdilik Oscar ödüllerine 7 dalda aday olan bir film Argo.

 Kısaca;

 İran devrimi sırasında Amerikan Büyükelçiliğinde çalışanlar rehin alınır. Ancak 6 Amerikalı kaçmayı başarır ve Kanada Büyükelçiliğinde gizlenirler. Filmin olayı bu; Amerikan vatandaşlarını kurtarma operasyonu, kahramanlıklar, klişeler vs.  Aslında fena film değil ama bir Amerikan vatandaşı olsaydım çok beğenir belki oscar bile verebilirdim.

Mutlu Moskova- Andrey Platonov

Sovyet rejimi sırasında yasaklanmış bir yazar Platnov. Yasaklanmasının nedeni, kitabın anlattığı dönemin farklı bir bakış açısıyla ele alınmış olması olabilir.

Moskova Çestnova çocukluğunda garip bir olaya tanık olmuş ve bu olay onda bir boşluk yaratmıştır. Hayatı boyunca doldurmaya çalışacağı bir boşluk. Hayatına giren diğer karakterlerde de görürüz bunu.  Yaşadıkları koşullara ve görevlerine bağlıdırlar ancak sürekli bir şeylerin eksikliğini hissederler. Bu belki de Moskova’yla yollarının kesişmesinden kaynaklanmaktadır. 

The Ghost Writer (2010)- Roman Polanski

Dönemin İngiltere Başbakanın hayatını kitaplaştırması için tutulan yazar ölmüştür. Onun yerine kitabı derleyip toparlaması için, güzel bir maaşla, bu işi Ewan Mcgregor’ın canlandırdığı adamımız “Ghost” alır. Ancak olaylar tabii ki beklenildiği gibi gitmez. Önceki yazarın ölümü ve ardında bıraktığı işaretler, başbakanın karısının garip ilişkileri derken olaylar gelişir. Güzel gelişir. Sonu da tadından yenmez.

Okunmayı Bekleyenler

Life of Pi (2012)- Ang Lee

Biraz geç olmuş olabilir ama izlediğim ilk 3D film. 3D için doğru bir tercih olmayabilir.
Bir roman uyarlaması olan filmin konusu enteresan. Hindistan'da hayvanat bahçesi işleten bir aile hayvanlarıyla birlikte Kanada'ya gitmek için gemiye biner. Gemi fırtınada batar. Pi ve Richard Parker adlı kaplan bu kazadan kurtulurlar. Okyanusun ortasındaki yaşam mücadelesini izlemeye devam ederiz..Film, sonunda bir ikilemde bırakır izleyenleri; düş mü gerçek mi hikayesi. Ayrıca film boyunca pek diyalog olmadığından bol bol hint müziği dinlemek zorunda kalıyorsunuz o da biraz bayıyor.  Ve en iyi film de dahil 4 oscar adaylığı var.

 

Gizli Ajans- Alper Canıgüz

''İnşaat halinde bir bina düşün," dedim. "Ve ben de kendimi onun çatısından aşağı atarak intihar etmeye karar vermiş olayım. Eğer merdivenlerin parmaklıkları henüz inşa edilmemişse, inan bana, basamakları apartman boşluğu tarafından değil, duvar tarafından tırmanırım. Hiç kimse ölene kadar ölüme hazır değildir.''

Alper Canıgüz diğer kitaplarındakine benzer bir kurguyla yazmış bu kitabı da. Bu kez hikayenin enteresan ögelerine Musa'nın çalışmaya başladığı ajansta rastlıyoruz. Örneğin; ajansın sahibi yüklüce bir mirasa konmuş olan bir kedi. Aşk, uzaylılar, Sezyum (Kaan), ölüm... uzun uzun anlatmaya gerek yok. Oku, eğlen.

Je Vais Bien, Ne T'en Fais Pas- Philippe Lioret

Sonunda mide boşluğunda etki yaratan filmler kategorisinden,  kitap uyarlaması bir film. 
Barcelona tatilinden dönen 19 yaşındaki Lili ikiz kardeşi Loic'in babasıyla yaşadığı tartışmadan dolayı evi terk ettiğini görür. Kardeşini arar, mesaj bırakır fakat bir türlü ulaşamaz ona. Bir süre sonra onun öldüğüne inanmaya başlar. Yemeden içmeden kesilir, hastanelik olur. Bir süre hastanenin psikiyatri servisinde kaldıktan sonra babası, kardeşinin Fransa’nın başka bir şehrinden postalanmış mektubunu getirir. Mektupların devamı gelir. Lily bu mektuplarla hayata döner. Kendini toparlar. Ama hala kardeşini aramaktadır. 

Bir de kardeşinin gitmeden önce Lily için besteleyip kaydettiği bir şarkı var ki, filmde üç kez dinleme şansınız oluyor, gerçekten titretiyor gönül telinizi. Oyunculuklara bayıldım. Kurguda  ufak tefek tutarsızlıklar olsa da etkileyici bir film.

Taare Zameen Par - 2007- Aamir Khan

İsmi 'yerdeki yıldızlar' olarak çevrilmiş olan bu Hint  filminin konusu her çocuğun öğrenilebilir olduğu. 

Öğrenci klasik eğitim metotlarına yanıt vermez üst üste sınıfta kalır ve akademik olarak başarısızdır. Resim yapmayı sever ve konuda oldukça iyidir. Okulda başarısızlığı nedeniyle cezalar alır. Okuldan kaçmaya başlar. Ailesi bu durumu öğrenerek okula gittiğinde oğullarının durumu ile bildiklerinden ilgili daha vahim bir tablo ile karşılaşırlar. Yatılı okul fikri bu noktada doğar. Olaylar gelişir. 

Film müzikal tarzında ve ara ara animasyonlar kullanılmış. Bence bu iki öğe kullanılmasaydı film daha başarılı olabilirdi. Ayrıca filmde baht dönüşünde kilit rol oynayan abinin her bakımdan mükemmel gösterilmesi biraz gerçek dışıydı. Sonuç olarak film çocuğu olmayan ve çocuk eğitimiyle ilgilenmeyenlerin biraz daha mesafeli durabileceği bir film olabilir ama bence öğretici ögeler taşıması nedeniyle izlemeye değer.

Semerkant- Amir Maalouf

"Okumayanı dövüyorlarmış" listesinden bir kitap.
Hayyam'ın Rubaiyat'ının 1702'de başlayıp 1912'de biten yolculuğunun hikayesini anlatıyor. Amin Maalouf hiakayenin geçtiği coğrafyaların siyasi olaylarını da anlatmış. Okunmalı.

Ceylan Ertem- Ütopyalar Güzeldir (2012)

  

1 -  Hayal'et (İntro)

2 -  Ne Olursan Ol Gelme

3 -  Oğlan Acı Çekiyor

4 -  Kış Suçlu Çok

5 -  Cennetin Irmakları

6 -  Orman

7 -  İstisna

8 -  Ertesi Gece

9 -  Kaçıncı Yarın

10 - Ne Güzel Gün

11 - Annem Duysa Üzülür

12 - Ütopyalar Güzeldir

Rüyanın Öte Yakası- Ursula K. Le Guin

Gördüğü rüya bir sonraki günün gerçeği oluyor. Bazen sadece sıradan bir değişiklik yaratıyor bu durum bazen de tüm dünyanın kaderini değiştiriyor. Ama Orr’dan başka kimse bunun farkında değil. O da bu rüyaları baskılamak için ilaçlar alıyor. Başkalarının ilaç kartlarıyla aldığı ilaçlar nedeniyle başı belaya giriyor. Kurtulmak için gönüllü olarak terapiye gitmesi gerektiğinden kitabımızın diğer önemli kahramanı doktor Haber’la tanışıyor. Doktor başlangıçta  olanların farkına varamıyor ancak vardığında sergilediği tutum işleri değiştiriyor. İnsanlara istediği rüyayı görmelerini sağlayacak bir makine üzerinde çalışıyor Haber.

Ursula K. Le Guin’in kurguladığı dünya bize geleceğimizi anlatıyor. Çevre kirliği, küresel ısınma almış yürümüş, nüfus  patlaması olmuş. İnsanlar kutu gibi odalarda yaşamak zorundalar, enteresan hastalıklar türemiş ve bir çok detay daha. Dünyanın içine ettikten sonra birinin bir rüya görmesiyle her şey düzelebilir mi? Beklentiler  ve gerçekleşenler her zaman tutarlı olur mu?

Le Guin yine öyle güzel anlatıyor ki hikayesini. Önce sizi içine yavaş yavaş çekiyor, sonra maceraya ortak ediyor ve unutulmaz bir tat bırakıyor belleğinizde.  Kitaptan bir alıntıyla sonlandırıyorum.

'Aşk taş gibi durduğu yerde beklemez, tıpkı ekmek gibi yapılmalıdır; hep yeniden yapılmalı, taze tutulmalıdır.'

Before Sunrise (1995) - Before Sunset (2004) - Before Midnight (2013) Richard Linklater

Before Sunrise (1995)

 Evet biliyorum yayınlanalı yıllar oldu ama bugüne kısmetmiş benim için. (Kader, kısmet?) Hem bu filmler bilgisayarımda neredeyse bir yıldır bekliyor izlenmeyi. Afişi hiç çekici gelmemişti. Sıradan bir romantik komedi sanmıştım. Ama hiç de klişe değilmiş. Aksine bayıldım filmlere.

İlk filmde yolları kesişen kahramanlarımızla Viyana sokaklarında yaklaşık 1 gün boyunca geziyoruz. Sanki onların muhabbetine yancıymışım gibi izledim filmi. 

İkinci filmi izleyeceğimi bildiğimden , 9 yıl sonra neler olabileceğini düşünerek izledim bir yandan. Tanıdık bir son vardır ya; araya ayrılık girecekken adam ya da kadın her şeyden vazgeçer sevgilisine döner ve mutlu mesut yaşarlar. İyi haber ; ilk film öyle bitmedi.

   

Before Sunset (2004)

İkinci film gerçek zamanlıydı. Jesse ve Celine bir         tesadüf eseri ya da yıllardır tasarlanan bir planın parçası olarak Paris’te karşılaştılar. Birlikte geçirdikleri tüm zamanı yani 80 dakikayı izledik. Aradan geçen yılların özetini, birbirleri hakkında düşündüklerini öğrenmiş olduk. Ancak klasik Holywood filmlerine alışkın bünyeleri yine tatmin etmeyen bir sonla karşılaştık. Ben sonunda küfür ettiren filmleri seviyorum. Beklenmeyen bir son ile şaşkınlık vb duygular yaratan ve bu şaşkınlığın ardından gelen küfürlerden bahsediyorum. Saymalı, sövmeli değil. Neyse demem o ki Before Sunset de öyle bitti.

   

Before Midnight (2013)

 Ve bir 9 yıl daha sonra yani 2013’de çiftimiz yine buluşacakmış. Bu kez Messinia’da      (Yunanistan’daymış). 2013’ün ilk aylarında gösterime girecekmiş. Merakla beklediğim filmin ismi Before Midnight.

My Name is Khan- Karan Johar

Dünyada iki çeşit insan vardır. İyi insan ve kötü insan...

Asperger sendromlu Hintli Müslüman Rızvan Khan’ın hikayesini anlatıyor film. Ancak hikayenin başından sonuna olanlar filmden çok diziyi andırıyor. Çünkü olaylar dallanıp budaklanıyor. Rızvan annesini kaybedince kardeşinin yanına Amerika'ya gidiyor. Aşık oluyor evleniyor. Burada 11 Eylül sonrası müslümanlara karşı geliştirilen tavırla ilgili sorunlar yaşıyor. Evlendiği kadının oğlu sırf müslüman bir soyadı taşıyor diye öldürülüyor. Derdini Amerikan başkanına anlatmak istiyor. Yollara düşüyor.  O sırada Afrika göçmeni bir aileyle tanışıyor. Kasırga kopuyor.  Gerçek kasırga.

Hafiften fantastik takılıyor sanki film bir ara. Başkan filmin başında Bush iken sonunda Obama seçilmiş oluyor.  Ve sanki böylece filme göre tüm dertler bitiyor. O kadar kolay değil aslında. Bence film bir çok konuyu kendine dert edinmiş ve bu yüzden kafası karışık bir film olmuş. İzleyip yorumlamaya değer.

Avrupa Yakasına Hoşgeldiniz- Karaköy 2012

Efrasiyab'ın Hikayeleri- İhsan Oktay Anar

Çok değil, bundan 30 yıl önce diye başlıyor Anar ve kasabaya bir kabadayının canını almaya Ölüm’ü getiriyor. Kabadayı Ölüm’e bir oyun teklifinde bulunuyor. Kazanırsa 100 yıl daha yaşayacak. Oyun eşli oynanacağından Ölüm kendine canı alınacaklar listesinden sıradaki kişiyi; Cezzar Dede’yi  eş olarak seçiyor. Oyunu kazanan Ölüm Cezzar Dede’ye de bir oyun şansı veriyor. Hikaye anlatma oyunu oynayacaklarını ve her hikaye için bir saat yaşayacağını söylüyor. Ölüm ve Cezzar Dede birbirlerine hikayelerini anlatırken bir taraftan da kasabanın mahallelerinde sıradaki kişi olan Uzun İhsan’ı arıyorlar.

Ölüm üzerine cümlelerini sevdiğim, okurken eğlendiğim bir kitaptı. Ayrıca bu hikaye oyunlaştırılmış ve 2001'de devlet tiyatrosu tarafından sahneye konmuş.

Hikaye içindeki hikayelerin isimleri;

Güneşli Günler

Bidaz'ın Laneti

Bir Hac Ziyareti

Dünya Tarihi

Ezine Canavarı

Hırsızın Aşkı

Şarap Ve Ekmek

Gökten Gelen Çocuk

Pleasantville - Gary Ross (1998)

Pleasantville  her şeyin mükemmel olduğu siyah beyaz bir televizyon dizisidir. Bu dizide tutku, ihtiras, aşk, seks, kavga, felaket yok. Ama bu diziyi severek izleyen sakin sessiz bir karakter olan David ve Onun tam tersi olan ablası Jennifer tesadüfi gelişen olaylar sonucu dizinin içindeki bir ailenin çocuklarının yerini alınca işler değişir. Siyah beyaz olan dizimiz yavaş yavaş renklenmeye başlar ve izlemesi gayet keyifli bir karmaşaya dönüşür.

Oğullar ve Rencide Ruhlar – Alper Canıgüz

Beş yaş insanın en olgun çağıdır; sonra çürüme başlar. Ben Alper Kamu, birkaç ay önce beş yaşına bastım. Doğum günüm yaklaşırken vaktimin büyük kısmını pencerenin önünde, dışarıdaki insanları izleyerek geçiriyordum. Hızlanarak, yavaşlayarak, türlü sesler çıkararak ve bir yerlere bakarak yaşayıp gidiyorlardı. Bir gün onlardan biri haline geleceğimi düşünmek beni hasta ediyordu. Ne yazık ki bundan kaçış yoktu. Zaman acımasızdı ve ben hızla yaşıyordum...

Alper Kamu, beş yaşında ve hayatının en olgun döneminde olduğunu iddia ediyor. Önce ailesini, arkadaşlarını ve komşularını derinlemesine tanıyoruz. Mahallede belalı bir çocukla başı dertte ve bu dert onu bambaşka bir olayın içinde bulmasına neden oluyor; bir cinayetin. Cinayeti çözmek ise yine ona düşüyor. Çünkü gerçekten çok olgun!

Oğullar ve Rencide Ruhlar, sırıta sırıta okunacak hatta mekan müsaitse okurken kahkaha atılabilecek kitaplar kategorisine giriyor. Çok eğlendim.  Ancak bir uyarı; okurken beş yaşındaki çocuk nereden bilecek bunları mantığından arınıp okumak gerek.  Yoksa canınız sıkılabilir. Bence eğlenmenize bakın.